Hadde ein liten tur ut på Algrøyno vest på Sotra i dag. Sidan det heile var ein impulstur og eg var åleine, såg ikkje for meg nokre større stunt. Speilrefleksen låg i ein drybag mellom beina og eg tenkte å eksperimentere litt med å ta bileter frå kajakken. Har inntil nå fyrst og fremst tatt det opp når eg har fått fast grunn under beina. Med på turen var eit gullbrød på halv pris og den nyaste vesten frå Astral, The Green.
På veg vestover mot dei etterkvart så kjende holmane og steinkokeriet slo det meg kor fint det er å ikkje høyre noko anna enn ravnesang, bølgeskvulp og stilla. Vel på plass drista eg meg til å ta opp kameraet, strengt tatt øyna eg ikkje akkurat å fanga gullbiletet, men sidan målet med turen var å ta litt bilete måtte det nødvendigvis opp. Ein østlig svak bris pluss litt rotete dønningar frå vest gjorde sitt til at det blei ein del strøm der ute. Mens eg skulle knipsa det som kanskje kunne trigge ein litan blogglesar til å vurdere å ta turen ut var eg komt for langt ut. Eller det vil sei for langt inn. Eg var på vei i retning vest mot England, men inn i ein litt smal kanal kor det tidvis kom meir eller mindre mykje vatn gjennom. Resultatet blei eit småvått kamera og irritasjon over at eg ikkje kunne ta bilete mens eg padla bakover på grunn av dei store dønningane som kom rullande inn og som ville gjort seg som ein liten oppkvikkar på midtsida i "Vi over 60".
Til saken: Den nye vesten er virkelig eit funn. The Green er ein beskjeden liten type, han held seg i bakgrunnen og gjer det han skal. Her er ikkje glitter og glam, her er vest. Eg var litt skeptisk til å prøve han, eg er så veldig fornøyd med min gamle A300. I tillegg er det klart at forventningane rundt vesten sank litt når eg fann ut han var knall rød. Kunne han halde alt det andre han lova? Ja, det gjekk, rett vest. Gullbrødet derimot, det ligg nede i bilen ennå.
